gezeten in een blikken slang die de blikken vangt van mensen die zijn stilgehouden door mijn vooruitgang mijmer ik een poos ter verpozing laat ik onbedachtzaam mijn gedachtengang z’n gang gaan als een trein die zonder dienstregeling een modus biedt voor denkwerk zonder toekomstperspectief snippers die onverfijnd aan elkaar worden gelijmd om samenhang te veinzen doen mij grijnzen van tevredenheid ____________ Ben ik verbeten als alles wat ik bezit versleten is, ik vergeet en zonder te kauwen eten zou, in een wereld niet groter dan een straat ontwaak? Blaak ik dan van ongenoegen ongenaakbaar zuchten slakend als de steeg waar ik doorheen beweeg steeds smaller wordt?
