Roos van Beusekom – Carmina amatoria


Schitteren

Een crush. Wat een gek woord, 
Alsof je me verplettert. 
Misschien doe je dat ook wel. 

Mijn hart klopt sneller als ik aan je denk; 
Mijn mond wordt droog; het zweet breekt me uit; 
Vlinders fladderen in mijn buik; 
Alleen maar als ik aan je denk. 

Ik wil vluchten, maar jouw blik doet me stilstaan. 
Waarom zou ik weg willen? Weg van jou? 
Je ogen fonkelen wanneer je spreekt; o, en wanneer je lacht, 
Je hele lichaam doet mee. 

Energiek ben jij. Heerlijk. Je bent zo vrolijk, zo geïnteresseerd in alles om je heen. 
Jij bent jezelf, ik ben verheugd door jouw enthousiasme. 
Ik vind je leuk. Wat grappig,  
Alsof ik dat eerder niet vond. 

Misschien, heel misschien, ben ik zelfs verliefd. 
Maar, wat vind jij van mij? 
___________________________
 
Ik zal aan je denken

Ik zal aan je denken, zei jij 
Mijn hart maakte een sprongetje 
Kan het waar zijn? 
Zou het kunnen dat jij hetzelfde voelt? 
Ben jij dit gewoon te zeggen, of was het soms de context? 
Durf ik te dromen dat het waar is?  
Dat jij, met je vrolijke lach en stralende ogen, mij ook wil 
Ik wil het weten 
Ik wil met je praten, dan kan ik het weten 

Maar... wat moet ik zeggen? Hoe moet ik beginnen? 
Moet ik flirten? Maar hoe doe je dat dan? 
“Ik wil suikerbrood proberen, heb je tips?” 
Ik durf te dromen
Mijn hoofd gaat door het dolle 
Mijn hart racet, de vlinders in mijn buik fladderen wild 
Ik slaap slecht 
Ik wil het weten, maar ik weet het niet 

Want ik durf het niet te vragen
_________________________________ 
 
Als een blok

Ik ben als een blok voor je gevallen 
Als een blok beton in water 
Stort ik naar de bodem 
Maar komt die bodem wel 
Ik weet het niet 

Zal ik eeuwig blijven dalen tot in de diepste diepte van de zee? 
Totdat jij de bodem legt 
Totdat jij zegt ‘ja’  

Dan zal ik landen in het zachte zand 
Zand dat zal opstuiven en neerwaarts dwarrelen om mij heen 
Jij zal mij omhelzen zoals zand een schelp omhelst 
Totdat jij zegt ‘nee’ 

Dan zal de bodem hard en onvergeeflijk zijn 
Ik zal neerkomen als beton op beton 
Ik zal verbrijzeld worden 
Ik zal beschadigen, ik zal breken 

En dan, ik zal op de bodem blijven 
Misschien drijf ik ooit naar boven 
Maar op de bodem zal ik blijven



Loading