[red.:] de onderstaande gedichten zijn variaties op fragment 89 van de Griekse dichter Alkman (7e eeuw vChr.).
1. in bed stoppen, of: vaders wiegeliedje ♪ Slaap mijn bergkammen en kloven mijn kapen en kolken mijn sluipende stammen zoveel als voedt de bedekte bodem en beesten bergbewonend mijn bron der bijen en mormels in de diepte der purperen zee slaap mijn volken van zacht gevleugelde vogels van de hemel verglijdt reeds de natte nacht de stortende sterren smachten slaap. ♪ 2. maanvogels de slaap bedwelmt land kikker, kat en vos maar de kraanvogel vliegt weg 3. 高枕无忧 (logogram) 天風肅肅, 阒無人聲，僅聽水聲 飛簾如玉簾，直下數千尺 天風肅肅, 阒無人聲，僅聽水聲 飛簾如玉簾，直下數千尺， 天風肅肅, 阒無人聲，僅聽水聲 飛鳥子飛 tiān fēng sù sù, qù wú rén shēng, jǐn tīng shuǐ shēng fēi lián rú yù lián, zhíxià shù qiān chǐ, tiān fēng sù sù, qù wú rén shēng, jǐn tīng shuǐ shēng fēi lián rú yù lián, zhíxià shù qiān chǐ, tiān fēng sù sù, qù wú rén shēng, jǐn tīng shuǐ shēng fēi niǎo zǐ fēi 4. Hé, weer die vogels… Vergilius dwaalt in lichtzwijmelende dronkenschap de duisternis in, de sterren en het hemelgewelf voorbij. Zijn levensziel vloeit vanuit het binnenste van zijn pen op het boekrol; hij beschrijft het smadelijke lot van Dido: De toppen van de bergen en ravijnen slapen rustig zijn de kliffen en watervallen kruipende kuddes, alles dat de zwarte aarde voedt bergbeesten en een bijenvolkje dat zoet broedt schepsels in het diepe purperen water slapen onder een volkje vogelgesnater.
