Mogana keek naar de vleermuis in haar hand. Ze dacht aan alle leuke dingen die ze met Macnes had gedaan. De avonturen die ze in het heksenrijk beleefd hadden.
‘Bam!’ Het cadeau van Selena viel van de tafel. Mogana stond op van haar bed en liep er naar toe, maar toen ze het cadeau wilde oppakken sprong het weg. Het cadeau sprong door de kamer heen en botste tegen de tafel aan. De deksel vloog eraf en er verscheen een klein draakje.
'Wat is dit!’ riep Mogana. Het draakje sprong uit de doos en snuffelde aan Mogana’s voet. Ze niesde en liet paarse rook door haar neusgaten stromen. Hierdoor kleurde Mogana's zwarte schoen ook paars.
Huh, paars is niet zo’n slechte kleur, dacht Mogana. Ze pakte het draakje op en bekeek haar goed. Ze was een paars draakje met paarse glitter ogen. Haar vleugels leken van kristal en haar staart leek een hartjes patroon te hebben.
Het draakje probeerde te vliegen, wat niet helemaal lukte. Ze zweefde heel eventjes en viel toen terug in de doos.
Mogana lachte. Ze bukte bij de doos om het draakje eruit te pakken en zag dat er een briefje in lag. Ze pakte het uit de doos en las wat erop stond.
Lieve Mogana
Ik ken je niet heel goed,
maar dat wil ik wel
Dit is een geschenk om je op te vrolijken
Geef haar maar een mooie naam
en als je hulp nodig hebt
weet je met te vinden
liefst Selena
Mogana glimlachte. Selena was aardiger geweest dan ze thuis gewend was. En zij kende haar maar twee maanden. Het draakje brulde, al leek haar gebrul meer op het miauwen van een kat.
Mogana pakte de vleermuis die ze van Macnes had gekregen. ‘Violet,’ fluisterde ze. Er verscheen een gloed en er kwam een zwarte band aan de vleermuis. Mogana deed de halsband om de draak en er stond in paarse letters Violet op.
Het draakje floot blij als teken dat ze het een mooie naam vond.
